بلى در طعام و شرابش تنگ و سخت گرفته تا خودش از آنجا بيرون بيايد و از وى استيفاء حق بشود . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از جنايت ، عملى است كه يا موجب حد بشود يا تعزير و يا قصاص و همانطورى كه حق ندارند وى را از حرم بيرون بياورند نمىبايد در همان مكان اقامه حد و تعزير بر او بنمايند . و سپس مىفرماين : و مقصود از ضيق در طعام و شراب اين استكه بيش از مقدارى كه قوه و رمقش حفظ بشود بوى نمىدهند و بايد توجه داشت كه مقدار نامبرده را نيز بايد از طريق فروختن به او برسانند يا غير آن هم چون هبه و امثال آن . و نيز وى را از تصرّف در اموالش ممنوع نموده و فقط بقدرى كه بتواند آذوقه به قدر سدّ رمقش را تهيه كند در اختيارش بگذارند تا به اين وسيله خود عاجز شده و از حرم بيرون آيد و در نتيجه حق را از او گرفته و بسزاى عملش برسانند . قوله : بما يوجب حدّا : مثل اينكه شرب خمر نمود يا مرتكب فحشاء و زنا شد . قوله : او تعزيرا : يعنى عملى كرد كه حدّ ندارد ولى براى تأديبش حاكم هرقدر مصلحت بداند او را با تازيانه مىزند مشروط باينكه به قدر حدّ تام نرسد ( يعنى صد تازيانه ) مثل اينكه روزه‌اش را در ماه مبارك رمضان عمدا و بدون عذرى افطار كرد . قوله : او قصاصا : مثل اينكه مرتكب قتل نفس شد .